Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Παιδί μου .....


Σε γνωρίζω , κι όμως δεν σε ξέρω .
Τώρα χαμηλώνων το κεφάλι μου
για να σε δω ,
αλλά σύντομα θα είσαι πιο ψηλά
απο μένα .
Ζεις στον κόσμο μου,
αλλά ανήκεις στο δικό σου κόσμο.
Τραβάς τις άγκυρες σου.
Και τώρα βλέπω ότι δεν μπορείς
χωρίς λιμάνι.
Χρειάζεσαι χώρο και χρόνο,
για να βρεις αυτό που θέλεις .
Βλέπω στα μάτια σου ότι βρήκες
το δικό σου στόχο.
Και χαίρομαι για σένα , παιδί μου .
Ναι είμαι τρισευτυχισμένη !


                                     Ελένη Αποστολοπούλου Χουκ
                                   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου