Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

μια προσευχή !!!!



                        μια προσευχη για ενα πολυταλαντο πλασμα  22 χρονων
                                   που σημερα δινει ενα μεγαλο αγωνα ζωής !!!!

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

Aν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος




Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
 δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
 Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις,
 τα χείλια σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες
 μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
 κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
 Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή
. Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται
την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου
 έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
 αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν' αφήσεις τη μάνα σου,
 την αγαπημένη ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ' απαρνηθείς την λάμπα σου και το ψωμί σου
θ' απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
 Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις και ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω,
είναι όμορφο ν' ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς εν' άστρο,
να ονειρεύεσαι είναι όμορφο σκυμμένος πάνω απ΄ το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
να την ακούς να λεει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ' αποχαιρετήσεις όλ' αυτά
 και να ξεκινήσεις γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ' άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
 Εσύ και μες απ' το τετραγωνικό μέτρο του κελιού σου
θα συνεχίζεις το δρόμο σου πάνω στη γη.
Κι όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελιού σου με το δάχτυλο
απ' τ' άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν' ασπρίζουν τα μαλλιά σου δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
 αφού όλο και νέοι αγώνες θ' αρχίζουμε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. 

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

ο M. Χατζιδάκις τραγουδάει τα Πέντε Γράμματα (demo)




Καλο καλοκαιρι ..............

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

ΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ - θα επιμένεις


Ενας ξεχωριστός ποιητής ο Αρης Αλεξανδρου  " ο συγγραφέας του ενός βιβλίου "



ΘΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ

Όσο ψηλά κι αν ανεβείς εδώ θα παραμένεις.
Θα σκοντάφτεις και θα πέφτεις εδώ μες στα χαλάσματα
χαράζοντας γραμμές
εδώ θα επιμένεις δίχως βία
χωρίς ποτέ να καταφύγεις στη βολική απόγνωση
                                                         ποτέ στην περιφρόνηση
κι ας έχουν σήμερα τη δύναμη εκείνοι που οικοδομούνε ερημώσεις
κι ας βλέπεις φάλαγγες ανθρώπων να τραβάν συντεταγμένοι
        για το ξυλουργείο
να δέχονται περήφανοι
την εκτόρνευσή τους
και να τοποθετούνται στα αυστηρά τετράγωνα
                                                                                σαν πιόνια.
Εσύ θα επιμένεις σαν να μετράς το χρόνο με τις σειρές
                                                                          των πετρωμάτων
σάμπως νάσουν σίγουρος πως θαρθεί μια μέρα
όπου οι χωροφύλακες κ' οι επαγρυπνητές θα βγάλουν τις στολές
τους.
Εδώ μες στα χαλάσματα που τα σπείραν άλας
θέλεις δε θέλεις θα βαδίζεις
υπολογίζοντας την κλίση που θάχουν τα επίπεδα
θα επιμένεις πριονίζοντας τις πέτρες μοναχός σου
θέλεις δε θέλεις πρέπει ν' αποχτήσεις έναν δικό σου χώρο.








Δημοσιεύτηκε στη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα 1941-1974.

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2015

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ


Καλό μας μήνα καλό καλοκαίρι με ποιήματα του Γιάννη  Δάλλα , απο την συλλογή του Πόρτες εξόδου 1962




 ο ήλιος είχε τερματίσει τελευταίος 

  Ο ήλιος είχε τερματίσει τελευταίος
είχε χαμηλώσει ο ουρανός σαν κράνος
πήγαινα μόνος μες στη θλίψη της πεδιάδας 
κι είχα καιρούς να δω τους ομήλικους 
και ξάφνου άρχισε αθόρυβα να βρέχει 
απάνω μου άνθη από τους κήπους της Πιερίας .

Στην πολιτεία θα με  ονειρεύεται η αγαπημένη  








Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

στην αυλη των θαυματων !!!!!! life images 15

μαθηματα λοιπόν απο την Μαρια μας για το life images  #15

και αν και εγώ δεν τα πολυκαταφερνω ζήλεψα την Μαρία μας , πήρα την μηχανή μου και ξαμολήθηκα στην κυριολεξία στο κτήμα , την δική μου αυλή των θαυμάτων , το hidden paradise  .

Μπρος η Λια , λατρεμένο πλάσμα  , γερασμένη φίλη από τα παλιά , πισω εγώ .

                                        πρώτα από όλα η βασίλισσα μας η καμέλια κατάφορτη

η βασιλική δαμασκηνιά που τσακίστηκε από τον προηγούμενο  χειμώνα
 πέταξε καταγής κλωνάρια και άνθισε ένα θαύμα  

                                         και το πυρναρι ετοιμασε δωρισμα τουτη την ανοιξη

                               και μια ατίθαση ροδακινιά ξεπρόβαλε στην αιμασιά πάνω
                                                    από την βρύση ολάνθιστη

                                    
και λιγο κιτρινο 
        κουράστηκε το κορίτσι μου η Λια και γυρίσαμε να πιει νερό και να ξαποστάσει στο σπιτικό της

                                  Σας φιλώ και όπου συναντάτε την Μαρια μας 
                                          ακουλουθηστε εχει τις πιο ομορφες ιδέες 

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

στο Πανεπιστημιο Αθηνων στο ανοιξιατικο φως !!!!!

Της  Μαριώς μας  , έναυσμα- τσιγκλισμα και τούτη η ανάρτηση για το υπέροχο Life images 

Ένας περίπατος λοιπόν , στην βιβλιοθήκη του Ανδριανου στο Μοναστηρακι . Την βιβλιοθήκη του Ανδριανού  , χάρισμα και αυτή του  Ρωμαίου Αυτοκράτορα   στην πόλη των Αθηνών . Το Πανεπιστήμιο Αθηνών των Βυζαντινών χρόνων .


                         στο δυτικό τοιχο της προσοψης , ο  Μ Χακοκονδύλης  εκτισε μικρο βυζαντινό                                     εκκλησακι τον 11ο αιώνα  τον " Αγιο Ασώματο στα σκαλιά "
                                             
                                                    σωζεται ακομη μια τοιχογραφία του

 μαρμάρινοι  αναγλυφοι γεισοι ξεκουραζονται  στο εδαφος 

                              υπέροχα ψυφιδωτα δαπεδα και σκαλομέρια  στους χωρους των                                                                                         αναγνωστηρίων


                     απομειναρια απο τις τρεις  εκκλησιές  της Μεγαλης Παναγιάς που χτιζονταν  στον                        αρχικο χωρο της δεξαμενής μετα   απο καθε  καταστροφή
                                        και τελος το βιβλιοστάσιο ο χωρος για τους παπυρους

Θαυμαστε εδώ  ενα τρισδιαστατο ταξίδι στην ρωμαική Αθήνα



ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ !!!!!!!!!!!


Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

ΜΟΛΩΧ για την γιορτη της ποιησης !!!!!

Για  την γιορτή της ποιησης διαλεγω το  προφητικό ποιημα του   Κωστή Παλαμα ,

Μολώχ

Τῶν Ἑλλήνων τὴν πατρίδα
βάρβαροι τὴν ἀτιμάζουν!
Ὅπου ἀνθοπετοῦσαν οἱ Ἔρωτες
παραδέρνει ἡ νυχτερίδα.
Στὴ νυχτιά μας μιὰ πυγολαμπίδα,
τῶν ἀρχαίων ἡ μνήμη, ψευτοφέγγει
κ᾿ εἶναι μιὰ νυχτιὰ ποὺ δὲν τὴ διώχνεις,
τοῦ παντοτινοῦ μας ἥλιου ἀχτίδα!
Καὶ πατρίδα καὶ ψυχὴ ρουφᾶν
βάρβαροι ἀπὸ βάθη καὶ ἀπὸ ὕψη.
Κι ὅταν, μ᾿ ἕνα τρίσβαθο ὤχ!
τῶν Ἑλλήνων θεέ, ρωτοῦμε σέ:
«Εἶσ᾿ ἐσὺ ὁ ξανθὸς Ἀπόλλωνας;»
Ἀποκρίνεσαι:-«Εἶμ᾿ ἐγὼ ὁ Μολώχ!»




Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Η στιγμη σου σε ενα ποιημα Λωτος , Δαφνη Μαρια Γκυ

η Μαρία μας , μας κάλεσε σε καινούρια συνάντηση στη στιγμή μας σε ένα ποίημα και η χαρά μου πολύ μεγάλη !!!!!!


 Διάλεξα σήμερα λοιπον μια φίλη ποιήτρια  , την Δάφνη Μαρία Γκυ  και το ποίημα της Λωτός απο την συλλογή  της " ο Κήπος και η άσφαλτος "

ΛΩΤΟΣ 

Όνειρα 
με γαλάζια μαλλιά  ν ανεμίζουν 
και χρυσούς βυθούς να ποθούν 
τι αρμονία ξαγρυπνα μες τα μαλάματα των ματιών τους 
και τι στεναγμοί ανακούφισης 
αναδεύονται στα μονοπάτια της λησμονιάς τους 





παντα με μαγευε η ματαξενια διαφανεια του λωτού 

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

ΓΥΝΑΙΚΕΣ Τασος Λειβαδιτης

…Φτωχές γυναίκες,
μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες,
τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες
εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού,
γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού,
νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά φορά
πίσω από την αγνότητα,
την κούραση πίσω από την καλοσύνη ή την αδιαφορία
πίσω απ’ την υπακοή.
Μα πιο πολύ νιώσαμε την αδυναμία που
κρύβεται πίσω απ’ την κακία.
Συχνά μας άφησαν εκείνοι που αγαπούσαμε
πολλές, πάνω στη τρέλα τους, τους ρίξανε βιτριόλι,
οι πιο πολλές βέβαια κλάψαμε, χτυπηθήκαμε,
μα φροντίσαμε σύντομα να βρούμε έναν άλλον,
γιατί τα χρόνια περνάνε…
Αν μας έβλεπε κανείς το βράδυ, όταν μένουμε μονάχες
και βγάζουμε τις φουρκέτες, τις ζαρτιέρες, και κρεμάμε
στην κρεμάστρα το πανωφόρι κι αυτήν τη βαμμένη μάσκα
που μας φόρεσαν, εδώ και αιώνες τώρα, οι άντρες
για να τους αρέσουμε –
αν μας έβλεπαν, θα τρόμαζαν μπροστά σε τούτο
το γυμνό, κουρασμένο πρόσωπο.
Αχ, γυναίκες έρημες,
κανείς δεν έμαθε ποτέ πόση αγωνία κρύβεται πίσω απ’
τη λαγνεία, ή την υστεροβουλία μας.
Και πάντα γυρεύαμε το καλύτερο….
Συχνά καταφύγαμε και στις χαρτορίχτρες,
τρέχουμε στα μέντιουμ να μάθουμε- τι να μάθουμε;
Διαβάζουμε καθημερινά το ωροσκόπιο στις εφημερίδες,
πηγαίνουμε σε διάφορους ύποπτους αστρολόγους…
λοιπόν πού πάμε; Από πού ερχόμαστε; Τι ψάχνουμε
παλεύοντας αιώνια με τα έξω και τα μέσα μας στοιχεία;
Ερχόμαστε απ’ το φόβο και το φόνο, απ’ το αίμα και
την επανάληψη. Ερχόμαστε απ’ την παλαιολιθική αρπαγή-
κι αρχίζουμε την ανθρώπινη φιλία.
Τέλος, ύστερα από πολλά, παντρευόμαστε,
κάνουμε κάμποσες εκτρώσεις, αρκετά παιδιά,
ύστερα έρχεται η κλιμακτήριος, οι μικρονευρασθένειες,
κι ύστερα τίποτα. Όλα καταλαγιάζουν μέσα μας.
Κι επιθυμίες κι αναμνήσεις- αχ περνάει
γρήγορα η ζωή, ούτε το καταλαβαίνεις.
Τα παιδιά ζούνε σ’ ένα δικό τους κόσμο, δε μας ξέρουν
παρά μονάχα σα μητέρες, δεν μπόρεσαν να μας δουν
ποτέ λίγο κι εμάς σαν ανθρώπους-
με τις μικρότητες ή τις παραφορές τους.
Έτσι ζήσαμε. Αγνοημένες και μονάχες μέσα
στο εσωτερικό μας πάθος,
αγνοημένες κι έρημες μέσα στην ιερότητα
της μητρότητάς μας…”
(Τάσος Λειβαδίτης, Ποίηση, τ. 1, Κέδρος)

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

το γλωσσαριον των Ανθέων Εγγονόπουλος

ΤΟ ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ
την ποίησιν ή την δόξα;
την ποίηση
το βαλάντιο ή την ζωή;
τη ζωή
Χριστόν ή Βαραββάν;
Χριστόν
την Γλάτειαν ή μίαν καλύβην;
την Γαλάτεια
την Τέχνην ή το θάνατο;
την Τέχνη
τον πόλεμο ή την ειρήνη;
την ειρήνη
την Ηρώ ή τον Λέανδρο;
την Ηρώ
την σάρκα ή τα οστά;
την σάρκα
την γυναίκα ή τον άνδρα;
τη γυναίκα
το σχέδιον ή το χρώμα;
το χρώμα
την αγάπη ή την αδιαφορία;
την αγάπη
το μίσος ή την αδιαφορία;
το μίσος
τον πόλεμο ή την ειρήνη;
τον πόλεμο
νυν ή αεί;
αεί
αυτόν ή τον άλλον;
αυτόν
εσένα ή άλλον;
εσένα
το άλφα ή το ω μέγα;
το άλφα
την εκκίνηση ή την άφιξη;
την εκκίνηση
την χαράν ή την λύπην;
την χαρά
την λύπην ή την ανίαν;
την λύπη
τον άνθρωπο ή τον πόθο;
τον πόθο
τον πέλεμο ή την ειρήνη;
την ειρήνη
ν’ αγαπιέσαι ή ν’ αγαπάς;
ν’ αγαπώ.

 Νικος Εγγονόπουλος 

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Demis Roussos -τα δικα του λογια !!!!




"Πριν από κάποια χρόνια, δέχτηκα μια πρόσκληση από το δεύτερο κρατικό κανάλι της γαλλικής τηλεόρασης, για την κυριακάτικη εκπομπή που παρακολουθούν οι μισοί Γάλλοι, προκειμένου να μου κάνουν ένα μεγάλο αφιέρωμα. Τους πρότεινα να γίνουν τα γυρίσματα στην Ελλάδα. Θα στήναμε τον καναπέ στην κεντρική σκηνή του Ηρωδείου. Θα έκαναν βίντεο με τα πιο όμορφα μέρη της χώρας μας, θα είχαμε και τους ανάλογους καλεσμένους. Πήγα στο γραφείο του Αντώνη Σαμαρά, που ήταν τότε υπουργός Πολιτισμού, με δέχτηκε με χαρά και έδωσε εντολή να με βοηθήσουν. Ήρθε, όμως, μετά το τηλεοπτικό συνεργείο από τη Γαλλία και απλά δεν τους άφησαν να κάνουν τίποτα. Μα, τι άλλο να πω";
"Πριν από πολλά χρόνια είχα επισκεφτεί το γραφείο της Άννας Διαμαντοπούλου, την τότε υπουργό Περιβάλλοντος. Της μίλησα για τους μεγάλους διατροφικούς θησαυρούς της Κρήτης και πώς θα μπορούσε να τους αξιοποιήσει το ελληνικό κράτος για να κερδίσει χρήματα. Προσφέρθηκα να διαφημίσω παγκοσμίως και δωρεάν αυτή την προσπάθεια. Μου είπε ότι δεν μπορούσε να γίνει τίποτα, μου μίλησε περί ιδιωτικής πρωτοβουλίας, για γραφειοκρατία... Την ευχαρίστησα και έφυγα".

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Γιαννης Τζιωτης ΔΡΟΜΟΙ ΥΠΕΡΕΝΤΑΣΗΣ



Ο συγγραφέας Γιάννης Ζιώτης
 έχει την χαρά και την τιμή να σας προσκαλέσει
 σ’ ένα ταξίδι ονειροφαντασίας και πραγματικότητας,
 στην παρουσίαση του βιβλίου του ¨ΔΡΟΜΟΙ ΥΠΕΡΕΝΤΑΣΗΣ¨
 που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2015, στις 6 το απόγευμα
, στο ξενοδοχείο PRESIDENT ( αίθουσα ΕΥΡΩΠΗ )
 Την πρωτότυπη μουσική για το έργο έγραψε και θα παρουσιάσει ζωντανά 
ο μαέστρος Σταύρος Κωττάκης. 
Στην αφήγηση των κειμένων θα βρίσκεται εκεί για να μας ταξιδέψει
 ο ηθοποιός Πατρίκιος Κωστής.
 Για το βιβλίο ¨ΔΡΟΜΟΙ ΥΠΕΡΕΝΤΑΣΗΣ ¨ θα μιλήσουν
 οι δημοσιογράφοι Παύλος Αλέπης, Δημήτρης Τρίκας
 ο δοκιμιογράφος Δημήτρης Ι. Καραμβάλης
 ο ποιητής Αντώνης Δ. Σκιαθάς
 και η μαθήτρια της β’ γυμνασίου Ραφαέλα Ζιώτη.